Duket nje operacion i thjeshte dhe i menjehershem : te masesh temperaturen me termometrat e rinj dixhitale ose infrared. Mjafton qe ta vendosesh ne zonat e ngrohta te trupit ( si veshet) dhe me pas te lexoni tek display pergjigjen.

Nuk ka te bej me termometrat me merkur qe jane zhdukur neper farmacite duke u zevendesuar me keto dixhitale, te cilet jane me te shpejte , higjenike dhe mbi te gjitha ekologjik. Merkuri sic e dime eshte nje metal mjaft helmues.

Si do qe te jete termometrat e rinj , sado ekzakt te jene, por ndonjehere jo dhe aq shume.Ku qendron problemi

Nje rast i tille ka ndodhur ne nje spital te Italise , ku termometri me merkur e kishe matur temperaturen mire (39 grade) kurse tjetri 37 grade. Keto lloj gabimesh i kushtuan jeten personit.
Nese keto mjete te reja vendosen ne veshtiresi njerezit e profesionit,si mund t’ia bejme ne qe nuk jemi mjek?
Problemi qendron dhe sepse keto termomtra te rinj  jane shume te ndjeshem , sa qe dhe faktoret e ambiental mund te ndikojne mbi to ( si per shembull: vendi ku e masim temperaturen te jete me dritare te mbyllur apo te hapur). Gjithashtu ato ndikohen edhe nga lageshtia , e temperatures se jashtme ( sado larg qe te jeni).

Por jo te gjithe jane dakort per precizionin e termometrave te rinj: ato thojne se thjesht duhet te lexoni mire udhezimet.Cdo teknologji e re ka udhezimet e veta dhe po nuk i ndoqet ashtu sic duhet atehere ato do ju krijojne shqetesime./ikub/

Hulumtimet shkencore e kanë hedhur poshtë në tërësi mendimin e mëparshëm se për zhvillimin e rregullt të shputës së fëmijës nevojitet mbathje e fortë me thembra (taka) të larta dhe me hark të përkrahur të hapit.

Për vogëlushin tonë zgjedhim mbathje që do të jenë sa më të buta, komode, me pjesën e poshtme të drejtë, të butë dhe elastikë, që do t’i mundësojnë ecje sa më natyrale (ngjashëm me ecjen këmbëzbathur) dhe zhvillim të papenguar të harkut të këmbës, si dhe mekanizmit të ecjes.

Hulumtimet shkencore e kanë hedhur poshtë në tërësi mendimin e mëparshëm se për zhvillimin e rregullt të shputës së fëmijës nevojitet mbathje e fortë me thembra (taka) të larta dhe me hark të përkrahur të hapit, sepse përkrahja e fuqishme e muskujve nuk sjell dobi, por vetëm e kufizon lëvizjen e tyre dhe i dobëson muskujt.

TAKA
Taka e këpucës duhet ët jetë e butë dhe nuk duhet të fiksojë nyjën. Taka e lartë dhe e fortë pengon lëvizshmërinë e nyjës dhe në këtë mënyrë e pengon refleksin ekuilibrues të fëmijës. Taka e lartë dhe e fortë i jep përkrahje muskujve, gjë që nuk është e dobishme, pasi kufizon punën e muskujve të këmbës.

HARKU I SHPUTËS
Harku i shputës në mbathjet e fëmijëve nuk bën të jetë i përkrahur (i ngjizur). Hulumtimet kanë konfirmuar se përkrahja e harkut të hapit te fëmija me shputa të zhvilluara normalisht nuk ka kurrfarë efektesh pozitive, sepse fëmija duhet t’i zhvillojë harqet e hapave nëpërmjet shfrytëzimit të muskujve të shputave (me anë të ngarkimit të shputës, nëpërmjet bartjes së ngarkimit në shputa, gjatë vendosjes në gishta…). Muskujve nuk bën t’iu marrim aktivitetet natyrore, sepse në atë mënyrë do të pengonim zhvillimin e harkut të hapit.

ELASTIKE
Taka le të jetë e rrafshët, elastike. Taka e tillë i mundëson fëmijës që, edhe kur është i mbathur, të bartë ngarkesën pa pengesa dhe ët ketë ndjenjë më të mirë të shputës, nuk ia pengon lëvizjen dhe kontribuon pozitivisht në

zhvillimin e muskulit të shputës.
Në takën më të butë ecja e fëmijës i afrohet ecjes natyrale (ecjes këmbëzbathur) dhe kësisoj mundëson zhvillimin e papenguar të harkut të hapit dhe të mekanizmit të ecjes. Taka duhet të jetë aq e butë sa që me pak përpjekje të mund ta takojmë në të gjitha drejtimet./Telegrafi/

Zemërimi është një emocion që shfaqet kur ballafaqohen me pamundësinë e arritjes së një qëllimi apo atëherë kur nuk janë në gjendje të kënaqin disa nga nevojat e tyre.

Prindërit duhet mirë të vlerësojnë situatat të cilat shkaktojnë zemërim te fëmijët dhe që në mënyrë të duhur të merren me ta.

Disa fëmijë shumë mirë dinë të manipulojnë me prindërit. Marrë parasysh se midis moshës një, asaj tre vjeçe dhe asaj midis dymbëdhjetë dhe gjashtëmbëdhjetë vjeçe dëgjueshmëria apo bindja është problemi më i madh. Gjatë asaj periudhe kohore mund të shfaqen sulme të mllefit edhe te fëmijët e shëndoshë psikikë.

Të gjithë ne, jo vetëm fëmijët, i jemi të ekspozuar nervozizmit atëherë kur nuk marrim atë që duam apo nëse nuk kemi situatën nën kontroll. Kështu që duhet mësuar fëmijët me mënyra të shëndetshme atëherë kur luftojmë me ndjenjën e pakënaqësisë, kur diçka apo asgjë nuk është si do të donim ne të ishte. Nuk duhet dënuar fëmijët, por më mirë me disa thënie apo mënyra të buta t’i ndihmoni fëmijës tuaj ta kalojë zemërimin.

Pesha ne shtatezani shqeteson shume femrat . Jane ato qe jane te bindura qe duhet te hane per dy veta, ndersa ka dhe nga ato qe jane te fiksuara mbas linjave dhe nuk duan te shtojne shume kile.

Ky nuk eshte nje argument ku behet shaka ose te qe te perballeni me lehtesi. Pesha ne shtatezani eshte e rendesishme , sepse eshte nje element celes ne zhvillimin e fetusit.

Sa kile duhet te merrni gjate shtatezanise?
Gjate periudhes se shtatezanise normalisht merren mesatarisht 9 kile, por ju nuk filloni te shendosheni direkte. Tre muajt e pare jane pak te komplikuar, sepse femra duhet te llogarisi dhe te vjellat. Disa prej tyre mund edhe te dobesohen gjate ketij trimestri shume keq. Beni llogarite qe nga 0 deri ne 3 kile me shume ( te gjitha ne 3 muajt e pare) eshte nje parameter absolutisht ne norme.

Ne muaji e 4, historia ndryshon dhe pesha tenton te rritet pak me shpejt. Ne trimestrin e dyte kilet , normalisht duhet te jene me shume. Konsideroni minimumin e 3 kileve dhe maksimumin e 5. Kurse ne trimestrin e fundit mund te llogarisni qe te arrisni nga 9 deri ne 12 kile me shume (gjithsej), ne respekt me peshen tuaj te fillimit.

Jo gjithmone mamaja qe shendoshet gjate shtatezanise, e ben ne menyren e duhur. Prandaj me ndihmen e mjekut tuaj , mundohuni te kuptoni qe keni probleme qarkullimi te tepert ose nese presioni eshte ne norme. Atehere thoni qe forma e juaj fizike eshte e ekzagjeruar? Si fillim duhet ta thoje mjeku kete gje ( dhe jo juve) , ne baze te asaj qe eshte struktura e juaj fizike: 10 kile tek nje femer e moshes 45 vjec jane ndryshe , sesa tek nje femer e moshes 60 vjece. Konsideroni se mesatarisht shtatezania nuk duhet te permbaje me shume se 16 kile dhe pak se 7./ikub/

Roli i babait ashtu si ai i nënës fillon me dëshirën e pasjes së një fëmije dhe maturohet me prekjen e barkut të bashkëshortes shtatzënë.

Sigurisht që ndjekja e shtatzënisë së bashkëshortes, mbështetja e saj nga ana emocionale, ndarja me të e gëzimit, shqetësimeve, frikës, ndjekja e zhvillimit të fëmijës, marrja pjesë në kontrollet mjekësore, në përgatitjen e rrobave dhe sendeve të fëmijës pas lindjes, janë disa nga hapat më të rëndësishëm në përvetësimin e rolit të babait.

Gruaja provohet dhe sforcohet fizikisht dhe emocionalisht për shkak të ndryshimeve të përjetuara gjatë 9 muajve të shtatzënisë. Ndërsa burri përpiqet ta konceptojë fëmijën duke ndarë me gruan ndjenjat e saj dhe duke vëzhguar ndryshimin që pëson ajo. Marrja e fëmijës në krahë shënon mbarimin e fazës përgatitore si baba dhe fillimin e rolit. Në fillim meshkujt nuk mund ta shprehin lumturinë dhe emocionin e përjetuar në momentin e mbajtjes për herë të parë të fëmijës në dorë.

Shembull për fëmijën

Ndihmesa e shfaqur ndaj nënës që në momentin e lindjes së fëmijës dhe më pas është shumë e rëndësishme në krijimin e një komunikimi fiziko-psikologjik me fëmijën. Veçanërisht kontakti fizik dhe shikimi në sy është shumë i rëndësishëm. Baballarët të cilët përqafojnë bashkëshortet dhe fëmijët e tyre zotërojnë marrëdhënie më të shëndosha me fëmijët e tyre në të ardhmen. Të gjithë ne e njohim dhe kemi dëgjuar për rëndësinë e rolit të babait të qetë, të vendosur dhe të ndjeshëm në zhvillimin fizik, emocional dhe social të fëmijëve, vajza apo djem qofshin ato.

Si mund të parapërgatitemi

Përgatitja për rolin e nënës apo babait mund të fillohet para se të lindë fëmija. Në këtë pikë mund të kërkohet ndihma e specialistëve dhe të lexohen librat përkatës. Nëse bashkëshortët mirëkuptohen dhe mbështesin njëri-tjetrin problemet zgjidhen nën një frymë bashkëpunimi dhe tolerance.

Këshilla për nënat dhe baballarët e rinj:

*Do t’ju duhet pak kohë për ta njohur fëmijën tuaj. Keni nevojë për pak durim, ambient të qetë, fuqi, forcë, rezistencë, respekt, mirësjellje, përgjegjësi, disipline, kujdes, vëzhgim, kohë dhe praktikë. Krahas kësaj dëgjoni dhe parandjenjat tuaja.

*Gabimi më i shpeshtë që bëjnë femrat është të shpallin veten e tyre “nënë” kur lindin fëmijën. Nuk duhet të harrojnë se ato janë individë, gra, dhe bashkëshorte njëkohësisht. E njëjta gjë vlen dhe për burrat.

* Bashkëpunimi në mes bashkëshortëve, kalimi i kohës së bashkë, ndarja e kohës për zbavitje dhe pushim veçanërisht gjatë 6 muajve të parë i lidh më shumë bashkëshortët me njëri-tjetrin.

*Do t’ju bëjë mirë të shihni TV bashkë apo të dëgjoni muzikë pasi fëmijët të kenë fjetur. Ndonjëherë mund t’ia lini fëmijën prindërve tuaj për disa orë.

* Duhet të mbështeten sidomos gjatë muajve të pare pas lindjes, muajve ku përjetohen problemet më të shpeshta të pagjumësisë.

*Nuk duhet të mbyllen në shtëpi. Nëse kanë mundësi dhe koha është e bukur të marrin fëmijët dhe të dalin për shëtitje.

* Të ndajnë shqetësimet me bashkëshortët apo miqtë. Edhe nëse problemi mund të jetë pa zgjidhje vetëm të folurit rreth tij e qetëson personin.

Çfarë mund të themi për fëmijët?

Studime të ndryshme kanë treguar se fëmijët e rritur pa dashuri janë të prirur të përjetojnë probleme të ndryshme emocionale në të ardhmen edhe nëse kanë pasur një përkujdesje të plotë. Madje në disa raste është parë se fëmijët e mbetur pa dashuri kanë shfaqur vonesë dhe në zhvillimin fizik dhe mendor. Gjatë vitit të parë duhet të plotësohen nevojat themelore të fëmijës si gjumi, ushqyerja dhe pastrimi. Plotësimi i këtyre nevojave në kohën dhe mënyrën e duhur krijon bazën e sigurisë ndaj botës jashtë. Me anë të kësaj rruge ai mëson të komunikojë me botën e jashtme, të ndihet i sigurt dhe të krijojë një lidhje të fortë me personin që përkujdeset për të.

Gjithnjë është menduar se fetusi jetonte në një botë sterile, të mbrojtur nga bakteret e shumta të nënës dhe se foshnja e përvetësonte florën e parë bakteriale të zorrëve në momentin e lindjes nga vagina e nënës ose mjedisi ku lindte.

Mesa duket të gjithë lindim “të pistë” dhe se bakteret fillojnë të kolonizojnë zorrët kur jemi ende në mitër, duke ndikuar në sistemin tonë imunitar.

Disa prova të mundësisë që gjitarët zhvillojnë një mikrobiomë para lindjes vijnë nga studimet e kryera te minjtë e laboratorit, të publikuara para katër vjetësh. Tani kërkime të reja kanë treguar se e njëjta gjë ndodh edhe te qeniet njerëzore. Pilar Francino dhe kolegët e tij të Universitetit të Valencias mblodhën dhe ngrinë feçet e para të 20 foshnjave të sapolindura. Pasi hoqën shtresën e jashtme të çdo mostre, për të larguar mikrobet e marra pas lindjes, ekzaminuan ADN-në bakteriale. Ekipi gjeti bakteret e pranishme në jashtëqitje, madje kishte komunitete shumë të zhvilluara që mund të klasifikohen në dy kategori. Pothuajse gjysma e mostrave dukej sikur dominohej nga mikroorganizma që prodhojnë acidin laktik, si laktobacilet, ndërsa gjysma tjetër përmbante në veçanti një familje bakteresh të zorrëve, si Esherikia Koli. Elisabeth Bik, studiuese në Universitetin e Stendfordit në Kaliforni, mbeti pa fjalë nga studimi: “Ndoshta teknikat e mëparshme nuk ishin aq të rafinuara për të identifikuar këtë ADN bakteriale.”

Meqenëse mikrobioma mund të ndikojë në rrezikun e marrjes së disa sëmundjeve, ekipi i Pilar Francisco-s vlerësuan gjendjen shëndetësore të fëmijëve në moshën një dhe katërvjeçare, dhe për çudinë e tyre më të madhe, zbuluan se ata fëmijë të lindur me më shumë baktere të acidit laktik ishin më të rrezikuar që të zhvillonin simptoma si astma, ndërsa ata me Esherikia Koli ishin më të rrezikuar nga ekzemat. Këto komunitete të para bakteriale duket sikur, veç të tjerash, janë të lidhura me jetesën e nënës. Pothuajse të gjitha gratë e diplomuara të studimit sollën në jetë foshnja me mikrobiomë të dominuar nga bakteret e acidit laktik, ndërsa ato që kishin mësuar deri në moshën 12-vjeçare sollën në jetë fëmijë me mikrobiomë të dominuar nga bakteret e Esherikia Kolit.

Duket sikur edhe duhanpirëset e nxisin mikrobiomën e zorrëve, ndërkohë që konsumi i ushqimeve biologjike favorizon bakteret e acidit laktik. Gjithsesi studiuesit ende nuk janë të qartë sesi ndodh kalimi i baktereve nga nëna te fetusi, por ka gjasa që ndërmjetës të jetë placenta, edhe pse është vërejtur se bakteret janë të pranishme gjithashtu në gjakun që qarkullon në kordonin ombelikal, i cili lidh fetusin me placentën.

Të korrigjosh mikrobiomën

Edhe pse duhet të konfirmohen, rezultatet tregojnë se një grua shtatzënë mund të ndikojë në natyrën e mikrobiomës së foshnjës para lindjes. Madje mund të jetë momenti ideal për ta bërë, sepse bakteret e para që pushtojnë zorrët ndikojnë më pas te speciet pasardhëse. Një mikrobiomë e ndryshuar mund të shoqërohet me një sërë shqetësimesh, nga sindroma e zorrës së irrituar te obeziteti, por mund të ndikojë gjithashtu edhe te disa pjesë të personalitetit.

“Sipas meje, ka shumë mundësi që bakteret e para të ndikojnë si në zhvillimin e zorrëve ashtu edhe në sistemin imunitar të të sapolindurit”, thotë James Kinross, kirurg i “Imperial college” në Londër, i cili studion mikrobiomën e zorrëve. “Në qoftë se arrijmë të përcaktojmë se cilat janë bakteret më të rëndësishme, dhe cilat kanë pasoja në shëndetin dhe çrregullimet imunitare në të ardhmen, ne mund të ndërhyjmë që ato të jenë të pranishme para lindjes”, shpjegon Francino. “Gratë shtatzëna mund të provojnë duke ndryshuar dietën dhe mënyrën e jetesës”, shpjegon ai. Gjithashtu mund të studiohet edhe jashtëqitja e një të sapolinduri për të parashikuar çrregullimet e mundshme duke identifikuar bakteret që mungojnë dhe kështu të ndërhyhet duke administruar substancat probiotike për t’i zëvendësuar.

Gjithsesi fillimisht mjekët duhet të pranojnë idenë që lindim me baktere. “Sipas traditës mjekësore, fetusi është steril”, shpjegon Kirnoss. “Fakti që zhvillimi i zorrëve ndikohet nga bakteret e nënës është një hipotezë e habitshme. Kjo është një mënyrë krejtësisht e re për të menduar rreth sëmundjeve të njeriut”, përfundon studiuesi.

Faktet

Një grua shtatzënë mund të ndikojë në natyrën e mikrobiomës së foshnjës para lindjes. Madje mund të jetë momenti ideal për ta bërë, sepse bakteret e para që pushtojnë zorrët ndikojnë më pas te speciet pasardhëse

Një mikrobiomë e ndryshuar mund të shoqërohet me një sërë shqetësimesh, nga sindroma e zorrës së irrituar tek obeziteti, por mund të ndikojë gjithashtu edhe te disa pjesë të personalitetit

Studiuesit ende nuk janë të qartë sesi ndodh kalimi i baktereve nga nëna te fetusi, por ka gjasa që ndërmjetës të jetë placenta, edhe pse është vërejtur se bakteret janë të pranishme gjithashtu në gjakun që qarkullon në kordonin ombelikal, i cili lidh fetusin me placentën

Duket sikur edhe duhanpirëset e nxisin mikrobiomën e zorrëve, ndërkohë që konsumi i ushqimeve biologjike favorizon bakteret e acidit laktik

Shtatzania dhe lindja e fëmijës janë momente shumë të rëndësishme dhe delikate për gruan. Trupi, funksionet trupore dhe fusha emocionale e saj ndryshojne për të lejuar zhvillimin e fëmijës dhe më pas sjelljen në jetë të tij.

Gjatë periudhës së paslindjes, (ose siç njihet ndryshe lehonia) gruaja duhet t`i  rikthehet karakteristikave të mëparshme, por shpesh kjo nuk ndodh.

Fizioterapia në shtatzani ka pikërisht qëllim ta njohë gruan me ndryshimet trupore që e presin gjatë 40 javëve, ta riedukojë për të parandaluar problematikat e mundshme që lidhen me to dhe ta përgatisë atë për një lindje sa më pak traumatike. Gjithashtu, fizioterapia e ndihmon gruan edhe pas lindjes për të rimarrë funksionet trupore.

Ndryshime të shumta trupore te gruaja shtatzanë

Rritja në peshë është ndryshimi që bie më shumë në sy. Një grua duhet të shtojë mesatarisht gjatë kësaj periudhe 10-12 kg. Uterusi e zmadhon diametrin 5-6 herë dhe volumin rreth 3000 herë. Veshkat e rrisin gjatësinë me rreth 1cm, ureteret hyjnë në fshikezen e urinës (kjo është arsyeja pse shfaqen infeksionet urinare në shtatzani). Kapaciteti i mushkërive ndryshon lehtësisht; ndodh rritja e diametrit të kafazit të kraharorit me 5-7 cm dhe ngritja e diafragmës me rreth 4 cm.

Presioni arterial ulet lehtësisht, presioni venoz rritet në gjymtyrët e poshtme. Muskujt abdominalë tendosen  gradualisht derisa arijnë maksimumin në fund të shtatzanisë. Kjo bën që ata ta ulin forcën e tyre dhe për pasojë dhe aftësinë kontraktuese. Ligamentet bëhen më elastike se zakonisht nën influencën e hormoneve të barrës. Muskujt e dyshemesë së legenit ulen poshtë (ato gjatë lindjes mund të pësojnë tërheqje deri dhe këputje).

Qendra e graviteti të trupit (si pasojë e rritjes së uterusit dhe gjirit) zhvendoset dhe gruaja pëson ndryshime në pozicionimin e trupit për të siguruar ekuilibrin. Shtylla kurrizore thellohet në pjesën e qafës dhe të belit. Gruaja tenton të ecë me këmbë hapur, me gjunjë të tendosur dhe të karikojë më shumë me thembra.

Ku ndihmon fizioterapia në shtatzani dhe pas lindjes

Programi i ushtrimeve terapeutike në shtatzani dhe pas lindjes ka si qëllim të minimizojnë pasojat e modifikimeve trupore, ta ndihmojë gruan për të përballuar aktin e lindjes dhe rifitimin e karakteristikave të para lindjes. Rëndësi të veçante fizioterapisti i kushton:

-Edukimit të nënës  për pocizionin korrekt të trupit, mënyrën e ecjes, mënyrën e fjetjes, të ndryshimit të pozicionit, mirëmbajtjen e muskujve të barkut. Të gjitha këto parandalojnë dhimbjen e mesit dhe diastazën e muskulit rektus të barkut.

-Ushtrimeve të zgjatjes dhe përforcimit të muskujve të gjymtyrëve. Këto ndikojnë në përgatitjet e gjymtyrëve gjatë shtatzanisë dhe pas lindjes. Gjymtyrët e sipërme përgatiten për mbajtjen dhe kujdesin për bebin, ndërsa  gjymtyrët e poshtme për të përballuar rritjen në peshë dhe parandalimin e shfaqjes së variçeve dhe edemës.

-Teknikave të frymëmarrjes dhe relaksimit muskular, të cilat jo vetëm e ndihmojnë gruan për ta përballuar qetësisht shtatzaninë, por janë shumë të rëndësishme edhe gjatë aktit të lindjes. Gruaja edukohet që gjatë aktit të lindjes të mos bllokojë ritmin e frymëmarjas dhe të dijë të relaksojë muskujt e dyshemesë pelvike, për të lehtësuar në këtë mënyre daljen sa më pak traumatike të bebes në kanalin e lindjes.

-Përgatitjes së muskujve të dyshemesë pelvike. Gruaja mësohet si t’i kontraktojë dhe t`i relaksojë këta muskuj. Kjo ka rëndësi për të minimizuar traumat në lindje dhe për të parandaluar inkontinencen urinare dhe fecale pas lindjes.

Çfarë i ndodh trupit të gruas gjatë shtatzanisë

Dhimbja e mesit është një fenomen frekuent në shtatzani. Gratë në përgjithësi ankohen për dhimbje në pjesën e belit, por jo rrallëherë dhimbja shpërdahet në vithe apo deri në këmbë. Ajo lidhet me ndryshimet e pozicionit të trupit (shpjeguar në paragrafin më sipër). Dhimbja bëhet më e fortë kur gruaja qëndron ulur apo në këmbë për një kohë të gjatë dhe në fund të ditës nga lodhja muskulare.

Çarja e muskulit

Është edhe një muskul që quhet rektus abdominis, i cili mund të çahet. Çarja e tij njihet në mjekësi me termin “diastazë”. Diastaza e muskulit në fjalë krijon gjithashtu dhimbjen e mesit apo vështirësi në ndërrimin e pozicionit në shtrat. Kur kjo çarje kalon 4-5 cm ul deri edhe mbrojtjen e bebes.

Variçet e famshme

Variçet bëhen të pranishme në shtatzani për shkak të rritjes së peshës së uterusit që shtyp venën kava inferior dhe rrit në këtë mënyrë presionin në venat e këmbëve. Ato bëhen të dukshme nga fundi i tremujorit të dytë të barrës dhe në tremujorin e tretë. Simptomat variojnë nga një rëndim i lehtë i këmbëve deri në dhimbje të forta të tyre në pozicionin drejt në këmbë.

Muskujt e fundbarkut

Gjatë shtatzanisë gruas i ndodh dhe dobësimi i muskujve të dyshemesë pelvike (fundit të barkut). Kapsllëku në shtatzani, traumat gjatë aktit të lindjes, shtimi i madh në peshë favorizojnë dobësimin e muskujve të dyshemesë së barkut dhe si pasojë gruaja pas lindjes mund të ketë probleme të kontrollit të sfinkterave vezikal dhe anal (humbje të pavullnetshme të urinës apo feçeve)

Nervoze natën

Gratë ankohen për dhimbje tek kyçi i dorës, gishtat apo dhe tek këmbët, që i zgjojnë natën dhe i bëjnë nervoze. Kjo gjendje është pasojë e sindromave si: tuneli karpal apo thorasic outlet syndrome, të cilat shkaktohen nga ndryshimet posturale, mbajtja e lëngjeve në organizëm dhe ndikimi hormonal.

Simptomat të cilat tregojnë për mungesën e vitaminës D te fëmijët janë rritja e vonshme dhe e ngadalësuar e dhëmbëve, rritja e ngadalshme, ngërçet muskulore dhe nervozizmi.

Rreth 70 për qind të fëmijëve në SHBA u mungon vitamina D, e cila mund të shkaktojë sëmundjen serioze të eshtrave, rakitin. Edhe pse fëmijët evropianë ushqehen më shëndetshëm se moshatarët e tyre amerikanë, problemi është i shpeshtë edhe tek ata.

Sulmet dhe vështirësitë me frymëmarrje po ashtu mund të lidhen me mungesën e kësaj vitamine, e cila krijohet gjatë ekspozimit në dritën e diellit, por edhe me konsumimin e qumështit, jogurtit, djathit dhe vezëve.

Edhe pse mungesat e vitaminave të caktuara është e nevojshme të kompensohen, ndërsa ndonjëherë edhe të shërohen, e rëndësishme është që të mos teprohet me sasitë, sepse sasia e tepërt mund të jetë toksike për trupin. Kjo kryesisht ka të bëjë me shtesat e vitaminave në formë të tabletave ose shurupit, theksojnë ekspertët. /Telegrafi/