Home KURAN Surja dhe Duaja Ja-Sin - Me shkronja latine dhe përkthim Shqip

Surja dhe Duaja Ja-Sin – Me shkronja latine dhe përkthim Shqip

Surja Ja-Sin (36) është mekkase dhe ka takte të shkurtra dhe ritme të shpejta. Numri i ajeteve të saj është tetëdhjetë e tre si dhe është më e vogël dhe më e shkurtë se sureja paraprake (surja Fatir), e cila ka dyzet e pesë ajete.

Kështu, tekstet e shkurtra dhe ritmi i shpejtë i japin sures një natyrë të posaçme sepse ritmet vazhdojnë në mënyrë të ndarë dhe tingëllojnë në ndjenja me tingëllime të vazhdueshme. Format dhe pasqyrimet që u përshkruhen skenave të njëpasnjëshme prej fillimit të sures e deri në fund të saj shtojnë edhe më tepër ndikimin e saj sepse janë të llojllojshme, inspiruese dhe me gjurmë të thella.

Eudhu bil-lahi minesh-shejtanir-raxhim
Bismil-lahir-rahmanir-rahim

1. Jasin,
Ja – Sin!
2. Vel Kur’anil hakim,
2. (Betohem) në Kur’anin gjithë urtësi (plot dije, ligje, të dhëna e prova)!
3. Inneke leminel murselin,
S’ka dyshim se ti (Muhammed) je prej të dërguarve.
4. Ala siratim-mustekim,
Je në një rrugë të drejtë.
5. Tenzilel Azizir-Rahim,
(Kur’ani është) Zbritje e Plotfuqishmit, e Mëshiruesit.
6. Litundhira kaumem ma undhira aba’uhum fehum gafilun,
Për t’ia tërhequr vërejtjen një populli, që të parëve të tyre nuk u është tërhequr, e për atë shkak ata janë të hutuar.
7. Lekad hakkal kaulu ala ektherihim fehum la ju’minun,
Për Zotin tashmë ka marrë fund vendimi (thënia) kundër shumicës së tyre, andaj ata edhe nuk besojnë.
8. Inna xhe’alna fi a’nakihim aglalen fehije ilel edhkani fehum mukmehun,
Ne u kemi varë në qafat e tyre pranga e ato u arrijnë deri në nofulla, andaj ata mbesin me koka lart.
9. Ve xhe’alna mim bejni ejdihim seddev-vemin halfihim sedden fe agshejnahum fehum la jubsirun,
Ne u kemi vënë edhe para tyre pendë edhe mbrapa tyre pendë dhe ua kemi mbuluar sytë, prandaj ata nuk shohin.
10. Ve sevaun alejhim e’endhertehum em lem tundhirhum la ju’minun,
Dhe për ata është e njëjtë, a ua tërhoqe vërejtjen a nuk ua tërhoqe, ata nuk besojnë.
11. Innema tundhiru menit-tebe’adh-dhikra ve hashijer-rahmane bil gajbi fe besh-shirhu bimagfiratin ve exhrin kerim,
Ti ia tërheq vërejtjen vetëm atij që e përvetëson Kur’anin dhe i frikësohet Mëshiruesit edhe kur është vetëm (i papashëm prej njerëzve), pra jepi myzhde atij për falje dhe shpërblim të mirë.
12. Inna nahnu nuhjil meuta ve nektubu ma kaddemu ve atharahum ve kul-le shej’in ahsajnahu fi imamim-mubin,
Vërtet, Ne i ngjallim të vdekurit dhe i shkruajmë veprat; gjurmët e tyre dhe çdo gjë kemi regjistruar në librin e ruajtur (Lehvi Mahvudh).
13. Vadrib lehum methelen as’habel karjeti idh xha’ehel murselun,
Përmendju atyre një shembull të banorëve të fshatit, kur atyre u patën ardhur të dërguarit.
14. Idh erselna ilejhimuthnejni fe kedh-dhebuhuma fe az-zezna bi thalithin fekalu inna ilejkum murselun,
Kur Ne dërguam te ata dy, e ata i përgënjeshtruan që të dy, atëherë i përforcuam me një të tretë dhe u thanë: “Ne jemi të dërguar te ju”.
15. Kalu ma entum il-la besherum mithluna ve ma enzeler-rahmanu min shej’in in entum il-la tekdhibun,
Ata (fshatarët) thanë: “Ju nuk jeni tjetër, vetëm se njerëz sikurse ne dhe se All-llahu nuk u ka shpallur asgjë; ju nuk jeni tjetër vetëm se rrenacakë”.
16. Kalu Rabbuna ja’lemu inna ilejkum lemurselun,
Ata thanë: “Zoti ynë e di se me të vërtetë ne jemi të dërguar te ju.”
17. Ve ma alejna il-lel belagul mubin,
“Dhe ne nuk jemi të obliguar për tjetër, përveç t’ju kumtojmë ashtu qartë”.
18. Kalu inna tetaj-jerna bikum, le in lem tentehu lenerxhumennekum ve le jemes-sen-nekum minna adhabun elim,
Ata (fshatarët) thanë: “Ne parandiejmë kob me ju dhe nëse nuk tërhiqeni, ne do t’ju gurëzojmë dhe do të përjetoni ndëshkim të idhët prej nesh”.
19. Kalu tairukum meakum, e in dhukkirtum bel entum kaumum musrifun,
Dhe prej skajit më të largët të qytetit erdhi një njeri që ngutej e tha: “O populli im, dëgjoni të dërguarit!”
20. Ve xha’e min aksal medineti raxhulun jes’a kale ja kaumit-tebiul murselin,
Ata (të dërguarit) thanë: “Fati i keq është i juaji, a pse u këshilluat, a (na kërcënoheni)? Jo, por ju jeni popull i shfrenuar!”
21. It-tebiu men la jes’elukum exhran ve hum muhtedun,
Dëgjoni atë që nuk kërkon prej jush ndonjë shpërblim dhe janë udhërrëfyes!
22. Ve ma lije la a’budul-ledhi fetarani ve ilejhi turxhe’un,
E, ç’kam unë që të mos e adhuroj atë që më krijoi dhe te Ai ktheheni.
23. E et-tehidhu min dunihi aleheten in juridnir-rahmanu bidur-rin la tugni anni shefa’atuhum shej’en ve la junkidhun,
A do të pranoj zota të tjerë pos Atij, e nëse do Mëshiruesi të më godasë me ndonjë të keqe, ndërmjetësimi i tyre nuk do të më vlejë asgjë, e as që do të më shpëtojnë.
24. Inni idhen lefi dalalim mubin,
Unë do të jem atëherë në një humbje të hapët.
25. Inni amentu birabbikum fesme’un,
“Unë i kam besuar Zotit tuaj, pra më dëgjoni!”
26. Kiled-hulil xhenneh, kale ja lejte kaumi ja’lemun,
Atij i është thënë: “Hyn në xhennet! e ai tha: “Ah, sikur ta dinte populli im,”
27. Bima gaferali Rabbi ve xhe’aleni minel mukramin,
“për çka më fali Zoti im dhe më bëri prej të nderuarve!
28. Ve ma enzelna ala kaumihi mim ba’dihi min xhundim mines-semai ve ma kunna munzilin,
Pas tij, Ne nuk zbritëm ndonjë ushtri nga qielli kundër popullit të tij, e as që ishte vendimi ynë të zbresim tjetër,
29. In kanet il-la sajhaten vahideten fe idha hum hamidun,
përveç një britme të tmerrshme, kur qe, ata të ftohur (të vdekur).
30. Ja hasraten alel ibad, ma je’tihim mir-rasulin il-la kanu bihi jestehzi’un,
O sa dëshpërim i madh për robërit që nuk u erdhi ndonjë i dërguar, vetëm se ata u tallën me të.
31. Elem jerau kem ehlekna kablehum minel kuruni ennehum ilejhim la jerxhi’un,
A nuk e panë ata se sa gjenerata kemi zhdukur para tyre dhe ata nuk u kthyen.
32. Ve in kul-lun lem-ma xhemi’un ledejna muhdarun,
Dhe të gjithë, të tubuar, do të paraqiten pranë Nesh.
33. Ve ajetun lehumul erdul mejteh, ahjejnaha ve ahraxhna minha habben feminhu je’kulun,
Dhe për ata është argument (për fuqinë e Zotit) toka e vdekur, të cilën Ne e ngjallim, nxjerrim prej saj drith nga i cili ata hanë.
34. Ve xhe’alna fiha xhennatim min nehilin ve a’nabin ve fexh-xherna fiha minel ‘ujun,
Dhe në të Ne u kemi bërë kopshte hurmash e rrushi dhe në të u kemi dhënë burime (uji).
35. Li je’kulu min themerihi ve ma amilet-hu ejdihim efela jeshkurun,
Ashtu që ata të hanë nga ata fruta dhe nga çka prodhojnë vetë duart e tyre. A i gëzojnë këto dhe nuk falënderojnë?
36. Subhanel-ledhi halekal ezvaxhe kul-leha mim-ma tunbitul erda ve min enfusihim ve mim-ma la ja’lemun,
I pastër nga të metat është Ai që krijoi të gjitha llojet (çiftet) nga çka mban toka, nga vetë ata dhe nga çka ata nuk dinë.
37. Ve ajetul-lehumul lejl, neslehu minhun-nehara fe idha hum mudhlimun,
Për ata është argument edhe nata, prej të cilës largojmë ditën, kurse ata mbesin në terr.
38. Vesh-shemsu texhrii li mustekar-ril-leha, dhalike takdirul Azizil Alim,
Edhe Dielli udhëton për në kufirin e vet (në cakun përfundimtar). Ai është (udhëtim) përcaktim i ngadhënjyesit, të dijshmit.
39. Vel kamera kad-dernahu menazile hat-ta ade kel urxhunil kadim,
Edhe Hënës i kemi caktuar fazat (pozicionet) derisa të kthehet në trajtën e harkut (rrem i hurmës së tharë).
40. Lesh-shemsu jembegi leha en tudrikel kamera ve lel-lejlu sabikun-nehar, ve kul-lun fi felekin jesbehun,
As dielli nuk mund ta arrijë hënën, e as nata paraditën po secili noton në një galaktikë.
41. Ve ajetun lehum enna hamelna dhur-rij-jetehum fil fulkil mesh-hun,
Argument për ta është edhe ajo se Ne pasardhësit e tyre (të Ademit) i bartëm në anije të mbushur përplot.
42. Ve halekna lehum mim mithlihi ma jerkebun,
Dhe ngjashëm me të, u krijuam atyre diçka që t’i hipin.
43. Ve in neshe’ nugrik-hum fela sariha lehum ve la hum junkadhun,
E sikur të duam Ne, i përmbytim ata, e nuk ka efekt as lutja e tyre dhe as që do të shpëtonin.
44. Il-la rahmetem minna ve meta’an ila hin,
Përveç nga mëshira Jonë ndaj tyre, dhe që të përjetojnë të mirat deri në një kohë të caktuar.
45. Ve idha kile lehumut-teku ma bejne ejdikum ve ma halfekum le al-lekum turhamun,
E kur u thuhet atyre: “Kini frikë asaj që ngjau para jush dhe asaj çka do t’ju ngjajë më vonë, e që të mëshiroheni (ata nuk dëgjojnë)”.
46. Ve ma te’tihim min ajetim min ajati Rabbihim il-la kanu anha mu’ridin,
Nuk ka asnjë argument që u erdhi atyre nga argumentet e Zotit, e që ata nuk ia kthyen shpinën.
47. Ve idha kile lehum enfiku mim-ma razekakumull-llahu kalel-ledhine keferu lil-ledhine amenu enut’imu men leu jesha’ull-llahu et’ameh, in entum il-la fi dalalim mubin,
Dhe kur u thuhej: “Jepni nga ajo që All-llahu u begatoi, ata që nuk besuan besimtarëve u thanë: “A ta ushqejmë atë që sikur të donte All-llahu do ta ushqente? Ju nuk jeni tjetër vetëm se të humbur qartë!”.
48. Ve jekulune meta hadhel va’du in kuntum sadikin,
Dhe thoshin: “Po qe se jeni të vërtetë, kur do të jetë ai premtim?”
49. Ma jendhurune il-la sajhaten vahideten te’hudhuhum ve hum jehis-simun,
(All-llahu u përgjigjet) Nuk janë duke pritur tjetër vetëm se një britmë që i rrëmben ata kur janë duke u zënë mes vete.
50. Fela jesteti’une teusijeten ve la ila ehlihim jerxhi’un,
E nuk do të mund të lënë as porosi (vasijet-testament) as të kthehen në familjet e tyre.
51. Ve nufiha fis-suri fe idha hum minel exhdathi ila Rabbihim jensilun,
Dhe i fryhet Surit, kur qe, duke u ngutur prej varrezave paraqiten te Zoti i tyre.
52. Kalu ja vejlena mem be’athena mim merkadina, hadha ma ve’ader-rahmanu ve sadekal murselun,
E thonë: “Të mjerët ne! Po kush na ngriti prej ku ishim të shtrirë në varre?” E, kjo është ajo që premtoi Zoti dhe vërtetuan të dërguarit.
53. Inkanet il-la sajhaten vahideten feidha hum xhemi’un ledejna muhdarun,
Ajo nuk është tjetër, përveç një zë i fuqishëm dhe ata të gjithë të paraqitur para Nesh.
54. Fel jeume la tudhlemu nefsun shej’en ve la tuxhzeune il-la ma kuntum ta’lemun,
Sot pra, askujt nuk i bëhet e padrejtë diçka dhe nuk shpërbleheni me tjetër vetëm për atë që vepruat.
55. Inne as-habel xhennetil jeume fi shugulin fakihun,
Ata të xhennetit tash janë të angazhuar me kënaqësi.
56. Hum ve ezvaxhuhum fi dhilalin alel era’iki mutteki’un,
Ata dhe shoqet e tyre janë nën hije të mbështetur në kolltukë.
57. Lehum fiha fakihetun ve lehum ma jedde’un,
Aty ata kanë pemë dhe çka të duan.
58. Selamun kaulem mir-rabir-rahim,
Kanë “Selam”, thënie e Zotit mëshirues!
59. Vemtazul jeume ejjuhel muxhrimun,
E tash, o ju kriminelë, ndahuni!
60. Elem a’hed ilejkum ja beni Ademe el-la ta’budush-shejtan, innehu lekum aduvvum mubin,
O bijtë e Ademit (kriminelë), po a nuk ua dërgova porosinë që të mos e dëgjoni djallin, se me të vërtetë ai është armiku juaj i hapët!?
61. Ve eni’buduni, hadha siratum mustekim,
(Ju porosita) Të më adhuroni Mua, se kjo është rruga e sigurt!
62. Ve lekad edal-le minkum xhibil-len kethira, efelem tekunu ta’kilun,
Vërtet, ai ka humbur shumë njerëz prej jush, a nuk mblodhët mend?
63. Hadhihi xhehennemul-leti kuntum tu’adun,
Ky është xhehennemi që juve u premtohej.
64. Isleuhel jeume bima kuntum tekfurun,
Hyni tash në të, për shkak se mohuat çdo të vërtetë!
65. El jeume nahtimu ala efvahihim ve tukel-limuna ejdihim ve tesh-hedu erxhuluhum bima kanu jeksibun,
Sot Ne ua mbyllim gojët atyre, Neve na flasin duart e tyre, kurse këmbët e tyre dëshmojnë për atë që punuan.
66. Ve leu nesha’u letamesna ala a’junihim festebikus-sirata fe enna jubsirun,
E sikur të duam Ne do t’ua verbonim sytë e tyre, se ata do ta mësynin rrugën, po si do të shihnin?
67. Ve leu nesha’u lemesehnahum ala mekanetihim femesteta’u mudijjen ve la jerxhi’un,
Dhe sikur të duam, do t’i kishim gjymtuar ata në vend, e nuk do të mund të shkonin as para as prapa.
68. Ve men nuam-mirhu nunek-kis’hu fil halk, efela ja’kilun,
E atij që i japim të jetojë gjatë, e kthejmë prapa në krijimin e tij. A nuk janë duke menduar?
69. Ve ma al-lemnahush-shi’ra ve ma jembegi leh, in huve il-la dhikrun ve Kur’anum mubin,
Ne as nuk ia mësuam atij (Muhammedit) poezinë, e as që i takon ajo atij, ai (Kur’ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë dhe Kur’an i qartë.
70. Lijundhira men kane hajjen ve jehik-kal kaulu alel kafirin,
Për t’ia tërhequr vërejtjen atij që është i gjallë (me mend e zemër) dhe dënimi të bëhet meritë për jobesimtarët.
71. Elem jerau enna halekna lehum mim-ma amilet ejdina en’amen fehum leha malikun,
A nuk e shohin ata se nga ajo që Ne vetë e shpikëm, u krijuam atyre kafshët që ata i kanë.
72. Ve dhel-lelnaha lehum fe minha rakubuhum ve minha je’kulun,
Dhe ua bëmë ato që t’u binden atyre, e disave prej tyre u hipin, ndërsa prej disave ushqehen.
73. Ve lehum fiha menafi’u ve mesharib, efela jeshkurun,
Ata kanë edhe dobi të tjera në to, e edhe pinë (qumësht) prej tyre. A nuk duhet të falënderojnë?
74. Vet-tehadhu min dunil-lahi aliheten le’al-lehum junsarun,
Po, shkojnë e në vend të All-llahut adhurojnë zota të tjerë, me shpresë se do të ndihmohen prej tyre.
75. La jesteti’une nasrahum ve hum lehum xhundum muhdarun,
Ata nuk mund t’u ndihmojnë atyre, por këta (idhujtarët) u janë bërë ushtri e gatshme e tyre.
76. Fela jahzunke kauluhum, inna na’lemu ma jusirrune ve ma ju’linun,
E ty mos të brengosin thëniet e tyre, Ne dimë çka mbajnë ata fshehtë dhe çka publikojnë.
77. Evelem jeral insanu enna haleknahu min nutfetin fe idha huve hasimum mubin,
A nuk mendon njeriu se Ne e krijuam atë prej një pikë uji (fare), kur qe, ai kundërshtar i rreptë.
78. Ve darabe lena methelev venesije halkah, kale men juhjil idhame ve hije ramim,
Ai na solli Neve shembull, e harroi krijimin e vet e tha: “Kush i ngjall eshtrat duke qenë ata të kalbur?”
79. Kul juhjihel-ledhi enshe’eha evvele merrah ve huve bikul-li halkin alim,
Thuaj: “I ngjall Ai që i krijoi për herë të parë, e Ai është shumë i dijshëm për çdo krijim”.
80. El-ledhi xhe’ale lekum minesh-shexheril ahdari naran fe idha entum minhu tukidun,
“Ai që prej drurit të gjelbër ju bëri zjarrin, e ju prej tij ndezni”.
81. Evelejsel-ledhi halekas-semavati vel erda bikadirin ala en jahluka mithlehum, bela ve huvel hal-lakul alim,
A nuk është i fuqishëm Ai, që krijoi qiejt e tokën, të krijojë njerëz sikundër që i krijoi ata? Po, Ai është krijuesi, i dijshmi.
82. Innema emruhu idha erade shej’en en jekule lehu kun fejekun,
Kur Ai dëshiron ndonjë send, urdhri i Tij është vetëm t’i thotë: “Bëhu!” Ai menjëherë bëhet.
83. Fe subhanel-ledhi bijedihi melekutu kul-li shej’in ve ilejhi turxhe’un.
I lartë është Ai që në dorën e Tij është pushteti mbi çdo send dhe vetëm te Ai ktheheni.
Sadekall-llahul-Adhim!

Duaja e Ja-Sin

بِسْـمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيـمِ اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيـمِ
اَلْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا . اَللَّهُمَّ اجْعَلِ الْقُرْآنَ لَنَا فِى الدُّنْيَا قَرِينًا وَ فِى الْقَبْرِ مُونِسًا وَ فِى الْقِيَامَةِ شَفِيعًا وَ عَلَى الصِّرَاطِ نُورًا وَ اِلَى الْخَيْرَاتِ كُلِّهَا دَلِيلاً وَ اِمَامًا! اَللَّهُمَّ بَلِّغْ وَ اَوْصِلْ ثَوَابَ مَا قَرَاْنَاهُ هَدِيَّةً اِلَى رُوحِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ وَ آلِهِ وَ اَصْحَابِهِ اَجْمَعِينَ وَ اِلَى اَرْوَاحِ آبَائِنَا وَ اُمَّهَاتِنَا وَ اَخَوَاتِنَا وَ اِخْوَتِنَا وَ اَوْلاَدِنَا وَ اَقْرَبَائِنَا وَ اَصْدِقَائِنَا وَ لِاُسْتَاذِنَا وَ لِجَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ اَلْاَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ اْلاَمْوَاتِ . وَاعْفُ عَنَّا يَا كَرِيمُ! وَ اسْتَجِبْ دُعَاءَنَا بِرَحْمَتِكَ يَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ! اَلْفَاتِحَةُ!

Eudhu bil-lahi minesh-shejtani rraxhim
Kërkoj strehë tek All-llahu prej djallit të mallkuar
Bismil-lahi Rrahmani Rrahim
Në emër të All-llahut, të Gjithmëshirshmit, Mëshirëplotit

El-hamdu lil-lahil-ledhi nezzelel furkane ala abdihi lijekune lil-alemine nedhira.
Falënderimi i takon All-llahut, i Cili robit të Vet ia zbriti Kur’anin, që të jetë vërejtje për të gjitha botërat!
All-llahummexh’alil Kur’ane lena fid-dunja karinen ve fil-kabri munisen ve fil-kijameti shefi’an ve ales-sirati nuran ve ilel-hajrati kul-liha delilen ve imama.
O Zot! Bëre që Kur’ani të na jetë shok në këtë botë, shoqërues në varr, ndërmjetësues në botën tjetër, dritë në rrugë dhe udhërrëfyes në çdo të mirë!
All-llahumme bel-lig ve eusil thevabe ma kara’nahu hedijjeten ila ruhi sejjidina Muhammedin sal-lall-llahu alejhi ve selleme ve alihi ve as’habihi exhme’ine ve ila ervahi abaina ve ummehatina ve ehavatina ve ihvetina ve euladina ve akrabaina ve asdikaina ve liustadhina ve lixhemi’il-mu’minine vel-mu’minati el-ahjau minhum vel-emvati.
O Zot, shpërblimin e asaj që e lexuam dhuroja shpirtit të zotëriut tonë Muhammedit a.s., familjes dhe shokëve të tij, shpirtërave të baballarëve tanë, nënave tona, motrave tona, vëllezërve tanë, fëmijëve tanë, farefisit tonë, miqve tanë, mësuesve tanë dhe shpirtrave të gjithë besimtarëve e besimtarëve, të gjallë qofshin apo të vdekur!
Va’fu anna, ja Kerimu!
Na fal neve, o Fisnik!
Vestexhib dua’ena birahmetike, ja erhamer-rahimin!
Pranoje lutjen tonë me mëshirën Tënde, o Mëshirues i mëshiruesve!
Amin! El-fatihah!
Huazuar nga mr. Rejhan Neziri (E DUA Ku’ranin)

TË TJERA

Surja dhe Duaja Ja-Sin – Me shkronja latine dhe përkthim Shqip

Surja Ja-Sin (36) është mekkase dhe ka takte të shkurtra dhe ritme të shpejta. Numri i ajeteve të saj është tetëdhjetë e tre si dhe është më e vogël dhe më e shkurtë se sureja paraprake (surja Fatir), e cila ka dyzet e pesë ajete. Kështu, tekstet e shkurtra dhe ritmi i shpejtë i japin sures një natyrë të posaçme...